نه میتوانیم بمیریم، نه میتوانیم زندگی کنیم

نه میتوانیم همدیگر را ببینیم، نه میتوانیم همدیگر را ترک کنیم

به تنگنای عجیبی افتادهایم

از کتاب گوشهنشینان آلتونا

ژان پل سارتر

با خودم می گویم :

به ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ

ﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ

ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻝ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﺪ ﮐﻪ

ﺟﻠﻮﯼ ﺁﯾﻨﻪ ﺯﻝ ﺑﺰﻧم ...!

ﺍﺻﻼ ﻣﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﺍﺵ

ﻣﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺑﻮﺩ ؟

از اول داشتمش ...؟!!!

پ . ن : من در بهار شیراز غرقم در این باران های اردیبهشتی ...

خاطرات پاک شدنی نیست ...

این روز ها شبیه شعر سپید شدم!

بی قافیه

بی وزن

.

.

.

حقیقت تلخی است ... وقتی که روبرویش بنشینی سلام کنی

و ببینی تو را نمی شناسد !!!

همین ...

نفس بکش ...

تکرار این صدا در گوشم می پیچید ..

انگار تنها این دو کلمه نقطه اتصال من شد به این دنیا ...

چه فاصله کوتاهی است ! کمتر از یک نفس بین بودن و رفتن

عمر دوباره .!!! و باز زندگی ...

خوبم ...اما تو باور نکن.

۰

... دنیا که سخت میگیرد...تو سخت نگیر!شرایط که سخت میشود...تو آسان باش... آسان بخند... آسان بگذر!میدانم آسان نیست!!!برای همین است که قدرتمندی.تو توانس

وعشق ...!!!

اگر با همین روز مرگی ها

عشق بماند ...

عشق است.!

شاملو

پ.ن :زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت ...